لحظه ای برای من و ما...

بعضی روزها رو باید گذاشت دم در که بازیافت بیاد ببرتشون و یه روز نو بسازه ازشون!بعضی هارو باس انداخت توو سطل زباله و روش یه خروار آشغال ریخت تا نابود شه درجا و دیگه نتونه نفس بکشه!بعضی روزها رو باس گذاشت لای کتاب و گَه گاه برای یادآوری،لای کتاب و باز کرد و دیدشو به خاطر سپردو کتابو بست...اما بعضی روزا رو باس با یه میخ محکم چسبوند به در و دیوار دل؛گرده های فوران کردش از مغزو رشد داد و کاشت تو یه گلدون و گذاشت جلوی دید،توو بهترین نقطه ی خونه!تا همیشه عطرش بپیچه توو لحظه ها و ذرات خوشی و امید رو پهن کنه رو گل های قالی و کیفور کنه آدمو...کاش میشد خاطرات خوبو کاشت لحظه ای برای من و ما......